Mensen en wereldbeeld

Ooit huldigde men de mening dat mensen tot weinig goeds in staat waren. Ook dat de mens door zijn verstand ver afstond van het dier. Inmiddels is men daar in veel opzichten op teruggekomen. Karakteristiek voor de mens is wel dat hij of zij bewust kan nadenken over zichzelf. Zij / hij bezit reflexief vermogen. Wat we ook weten is dat de mens in de loop van de evolutie nieuwe vaardigheden heeft verworven en dat hij / zij anders tegen de hem / haar omringende wereld en medemens is gaan aankijken. Meer en meer wint de opvatting veld dat goden bijvoorbeeld geen rol meer spelen in de wijze waarop het leven verloopt. Alle verschijnselen om ons heen hebben een natuurlijke oorzaak. Evolutie, toeval en tijd spelen een allesbepalende rol in de ontwikkeling van het leven. Ons wereldbeeld is nu mechanistisch. Wat overigens niet wil zeggen dat elk mens op deze aarde dit wereldbeeld huldigt. Het zogeheten mythisch wereldbeeld treffen we zeker nog wel aan. Het mechanistisch wereldbeeld brengt een grote en bijna beangstigende verantwoordelijkheid met zich mee ten opzichte van komende geslachten. Hieronder lichten wij een en ander toe.

In een lezing komen de belangrijkste trekken van beide wereldbeelden vaak aan de orde. Ze illustreren zonneklaar welke wijze van denken en leven achter ons ligt.